پژوهشی درباره نقد و بررسی نظریه‏های روان درمان‏گری و رابطه بین شناخت و رفتار و نحوه کنترل آن است. در کتاب حاضر که به عنوان متن درسی و کار عملی برای تمامی دانشجویان رشته روان‏شناسی و مشاوره در سطح کارشناسی ارشد و رشته‏های روان‏پرستاری، مددکاری اجتماعی و روان‏پزشکی به صورت یک نسخه عملی به نگارش درآمده است، به تبیین راهکارهای درمان بیماری‏های روانی و افسردگی به شیوه شناخت رفتاری و شناخت درمان‏گری گروهی پرداخته شده است. نگارنده در تبیین اهمیت شناخت درمان‏گری بر این باور پای می‏فشارد که تفکر ناکارآمد یا غیرمنطقی و ارزیابی‏های غیرواقعی از اتفاق‏های روزمره می‏تواند بر احساس‏ها و رفتار تأثیر منفی برجای بگذارد. وی ضمن بیان انواع روش‏ها و دیدگاه‏های شناختی رفتاری بر سه فرضیه اساسی تأکید می‏کند که عبارت‏اند از: 1)‌ شناخت بر رفتارها تأثیر می‏گذارد. 2) شناخت را می‏توان کنترل و تغییر داد. 3) در پی شناخت، تغییر رفتار به وجود می‏آید. آنگاه وی کلیاتی از روش درمانگری گروهی ارایه می‏دهد و طی بیست‏وپنج مرحله کار عملی اصول درمان بیماری‏های روانی از روش مذکور را با پیش‏فرض‏های فوق بیان می‏نماید. در این جلسات عملی محورهایی مانند ضرورت شناخت یکدیگر (بیمار روانی و درمانگر)، تفکر و احساس، خطاهای منطقی و شناخت آنها، استفاده از منطق مناسب در درمان بیماری‏های روانی، مخالف‏ورزی خطاهای منطقی و تقویت آنها از طریق تغییر جهت ادراکی، کشف نظام منفی باور بیمار روانی، مدل عمومی اختلالات هیجانی، رفتاری و اختلالات شخصیت و الگوی آنها، شناسایی محتوایی روان‏بندهای منفی با استفاده از روش پیکان عمودی، تحلیل روش پیکان عمودی رو به پایین، تبیین مفهوم روش پیکان‏های عمودی پیشرفته و سنجش واحدهای ذهنی (فاعلی) اختلال، مقیاس ارزیابی پریشانی ذهنی، مفهوم سازی باورها و طبقه‏بندی آنها بر طبق نقشه‏های شناختی، گسترش تشخیص شناختی و فرمول‏بندی آن، نقش باورها به شناخت و رفتار مورد بحث و بررسی قرار گرفته و در هر جلسه از درمان عملی این بیماری‏ها چیزهایی را که درمانگر به آنها نیاز دارد بیان گردیده است.