چند سال پیش با یکی از دوستانم تصمیم به راه اندازی کسب و کاری اینترنتی گرفتیم. با شور و شوق مقدمات راه اندازی آن کسب و کار اینترنتی را فراهم کردیم و برای جذب مشتری مشغول ارائه ی محصول و بازاریابی شدیم ولی هر روز فعالیت مان بنا به دلایل متفاوتی کم و کمتر شد و به همان میزان در جذب مشتری نیز ناکام و ناکام تر شدیم. بعد تصمیم دیگری گرفتیم و این بار در چند حوزه ی دیگر فعالیت خود را شروع کردیم ولی چون درک صحیحی از محدودیتها و تواناییهای جسمی و ذهنی مان نداشتیم، این بار هم راه به جایی نبردیم ما خودمان را آدمهایی بسیار با استعداد و خلاق میدانستیم که از بقیه ی رقبا چیزی کم نداشتیم که هیچ بلکه سرتر هم بودیم ولی باز هم کارمان به شدت در جایی لنگ میزد بعد از ترجمه این کتاب کم کم به نقطه ضعفی پی بردم که تا آن زمان فکر میکردم نقطه ی قوتم است همان به خیال خودم نقطه قوت بود که باعث لنگ زدن کارم شده بود.

خیلی طبیعی است که بخواهیم هم زمان چند کار را انجام دهیم. روزانه به طور متوسط چهار هزار فکر در سر ما رفت و آمد می کند. پس می توان فهمید چرا تمایل به چند کارگی در ما وجود دارد. اگر تغییری که هر چهارده ثانیه یک بار در افکارمان پدید می آید به معنی تغییر جهت مان باشد، پس واضح است که همواره ترغیب می شویم هم زمان کارهای زیادی انجام دهیم گرچه وقتی داریم کار خاصی می کنیم، فقط چند ثانیه با این فکر فاصله داریم که میتوانیم به سراغ کاری دیگر برویم. علاوه بر این تاریخ تکامل انسان نشان میدهد که انسان به احتمال زیاد لازم بوده به نحوی تکامل یاید که بتواند هم زمان به چندین چیز نظارت کند. نیاکانمان موقعی که داشته اند غذا جمع می کرده اند یا به عنوان مثال بعد از روزی طولانی که به شکار سپری شده بود شب هنگام مشغول استراحت در کنار آتش بوده اند، باید حواسشان به شکارچی ها هم می بود؛ در غیر این صورت بقایشان بعید بود تمایل به انجام بیش از یک کار در هر لحظه نه تنها بخشی از ساختار وجودی ماست بلکه گرایشی است که به احتمال زیاد برای بقا ضرورت داشته است.