این آسمان لایتناهی است که وسعتش در خیال هم نمی گنجد.

دل مشغولی ها روی زمین میمانند و رویا تو را به آسمان می برد. لاجوردی گنبد مینا پهنه ای بی انتهاست برای تمام رویاها کافیست سرت را بالا بگیری تا چشم کار میکند آسمان است و خیال گاهی که از هیاهوی زمین خسته شدی رو به آسمان نگاه کن و بگذار بهت و هیجان وسعتش تو را در برگیرد.

نشسته و خشم آلود به منی که این پرسش را مطرح میکند زل میزنم. اما صلابت و جسارتش در زندگی به طرزی باور نکردنی هیجان برانگیز و قابل احترام است. او قوی و عاقل به نظر می رسد درستکار و راستگو نمی توانم ذوق زدگی خفیفی را که حرفهایش در دلم به وجود آورده کتمان کنم، وقتی آن جمله ها را می گفت اطرافم را هاله ای از شور و سرزندگی احاطه کرده بود. اما باز هم بخشی از قلبم هشدار میدهد من در کنار او دوام نخواهم آورد. در کنار مردی که مانند یک جنگجو میجنگد و بی تردید انتظار دارد تا همراهش هم رزمش بشود، دوام نخواهم آورد وقتی هیچگاه با دنیا سر جنگ نداشته ام و نخواهم داشت.

بر خلاف خواسته ی علی رضا کیفم را جمع میکنم و جویده جویده چیزی در مورد قرار ملاقات دروغینم با نرگس توضیح میدهم و از شرکت بیرون میزنم با عجله تاکسی میگیرم و بی حواس به منظره های گنگ بیرون پنجره زل می زنم با خوش شانسی تمام وقتی به خانه می رسم که سکوتی امن و آرامش بخش نوید چند ساعت خلوت و تنهایی را میدهد مقابل قفسه ی کتاب ها ایستاده ام و به پنج عنوان کتاب گوشه ی سمت چپ بالاترین طبقه نگاه میکنم. یک مرده نه دنیا امروز با من سر جنگ دارد میگردم تا مهربان ترین و بی خطرترین عنوان را میانشان پیدا کنم و این زنان کوچک است که خودش را به چشمانم عرضه می کند. روی صندلی مینشینم و کتاب را باز میکنم هیچ تمرکزی برای دنبال کردن کلمات نیست و این به مفهوم واقعی کلمه ناامید کننده است