«هومیوپاتی» به عنوان یک روش درمانی نوین، در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست، در بسیاری از نقاط اروپا و غرب رواج پیدا کرد. لیکن در اواسط قرن بیستم با پیشرفت سریع تکنولوژی، هومیوپاتی کم‌کم رو به خاموشی گرایید. هومیوپاتی، بر این اصول استوار است که علایم ظاهر شده در فرد مریض، بیماری نیست، بلکه واکنش مثبتی از عضو تحت فشار است که برای برگرداندن تعادل فیزیولوژی خود انجام دهد. پزشک یا دامپزشک برای کمک به برقراری نظم فیزیولوژیک بیمار، به جای سرکوب این واکنش‌ها به آن‌ها کمک و آن‌ها را تقویت می‌کند. در هومیوپاتی سعی می‌شود میزان آسیب دیدگی کمتر شود و به بیمار کمک می‌شود تا در برابر تحریکات منفی و ناسالم مقاومت کند. در هومیوپاتی دامپزشکی، علایمی که حیوان بروز می‌دهد، باید با دقت مورد توجه قرار گیرد، تمامی این نشانه‌ها جمع‌آوری، تجزیه و تحلیل شوند؛ سپس دارویی انتخاب شود که در تحقیقات گسترده و درازمدت ثابت شده علائم ناشی از این ماده، همان نشانه‌های دام بیمار است. در این کتاب به روش‌های درمانی هومیوپاتی در بیماری‌های طیور پرداخته شده و نگارنده، علاوه بر ارائه روش‌های درمانی مربوط به هر عارضه، نام داروها، ترکیب شیمیایی و منبع تهیه آن‌ها را بیان نموده است.