رفاه در جوامع سرمايه داري، داراي سازمان دهي چندبُعدي است. افراد در جامعه از رهگذر نهادها و مكان هاي مختلف به رفاه دست پيدا مي كنند به گونه اي كه سازمان دهي رفاه، بازار كار، خانواده و ... را شامل مي شود. بنابراين هر نوع تلاش براي نظريه پردازي درباره رفاه، مستلزم توجه به دامنه وسيعي از فرآيندها و فعاليت هاي اجتماعي است. در اين كتاب روش هايي بررسي مي شود كه از طريق آن ها روابط پيچيده رفاه مفهوم سازي مي شود. در اين مسير هفت چشم انداز نظري براي شناسايي تغييرات تاريخي و معاصر در نظام هاي رفاه اجتماعي و نيز كشمكش هاي پيرامون آن ها، مورد ارزيابي قرار مي گيرد.