کتاب گتسبی بزرگ نشر چلچله

یک روز صبح که کنار جاده در حرکت بودم مردی که از من غریبه تر بود جلویم را گرفت و با درماندگی پرسید: دهکده ی وست اگ کدام طرف است؟ به او گفتم و به راهم ادامه دادم ولی دیگر احساس غربت نداشتم من از ساکنین دهکده محسوب میشدم میتوانستم غریبه ها را راهنمایی کنم آن مرد ندانسته و به سادگی امتیاز شهروندی آن روستا را به من هدیه کرد. به این ترتیب در هوا آن روزهای گرم و افتابی و در میان انبوه برگهای ریخته شده از درخت ها یک باور قدیمی در من پیدا شد، باور اینکه با برگشتن تابستان زندگی دوباره شروع میشود. در آنجا کتاب برای خواندن زیاد بود دوازده کتاب درباره ی بانکداری و اعتبارات و انواع سرمایه گذاری خریده بودم و آنها را با جلدهای قرمز زرکوب شده مثل سکه های طلایی که تازه ضرب خورده بود کنار هم در قفسه چیده بودم. این کتابها قرار بود رازهایی را که فقط مایداس» و «مرگان» و «مای سینس میدانستند برایم بازگو کنند. در ضمن تصمیم داشتم کتابهای زیادی بخوانم وقتی دانشجو بودم به ادبیات علاقه داشتم و یک سلسله مقاله های علمی برای روزنامه ی دانشگاه ییل نیوز نوشتم حالا میخواستم دوباره همان کارها را انجام بدهم و کسی بشوم که از همه چیز سر در می آورد. یعنی از هر انگشتم یک هنر بریزد. البته این حرفها خیلی هم واقعی نیست چون سوای این حرفها وسعت جهان را از یک دریچه بهتر میتوان دید.