آقای بی رویه بابایی معمولی نیست. بابایی است با کارهای نصف و نیمه و لجباز که حرف حرف خودش است. گاهی می خواهد چند کار با هم انجام دهد و نتیجه ای ندارد جز خرابکاری نکته این است که همه ی این کارهای بابا از دید پسری نوجوان دیده می شود؛ پسری به نسبت جسور که جرئت کرده تمام کارهای بابا و اتفاقات و پیامدهای آن را در دفترچه ای ثبت کند از قضا یک روز بابا آن را می بیند. این اتفاق در فصل آخر کتاب رخ می دهد و در آخر ما پسر را از دید پدر می بینیم. اگر چیزهایی که بابا می گوید درست باشد پدر و پسر مثل هم هستند. هردو بی رویه .....

روایت طنزگونه باعث می شود مخاطب جذب شود و گاهی با این اتفاقات هم ذات پنداری کند اما نکته اینجاست که باز هم نویسنده از چاشنی فقر برای پختن داستان استفاده کرده است بهانه ی روایت تنگ دستی پدر و بی توجهی اش است. پدر می خواهد کمتر خرج کند اما با این کار همه را به دردسر می اندازد و همین باعث می شود مخارج چند برابر شود. بی توجهی های پدر دست مایه ی روایت های پسر است. شاید به خاطر همین زبان طنز و جسارت راوی در بیان حس هایش بتوان از برخی نکات کلیشه ای چشم پوشید.