بریده ای از کتاب در فصل 7زورگوییمورد آزاد و اذیت قرار گرفتن اغلب یکی دیگر از ناملایمات معمول دوران کودکی است که عواقب آن در بزرگسالی هم تراز با بدرفتاری دوران کودکی در خانه است. با این حال , یک مشکل بزرگ وجود دارد ؛ همانطور که اکثر ما در کودکی مشاهده کرده ایم, مورد سواستفاده قرار گرفته یا آن را تجربه کرده ایم , قربانیان زورگویی به طور تصادفی انتخاب نمیشوند. کودکانی که علائم به اصطلاح "بهم اردنگی بزن" بر پشت خود دارند , بیشتر احتمال دارد که به مشکلات روان پزشکی شخصی یا خانوادگی و هوش اجتماعی و عاطفی ضعیف مبتلا شوند. این ها کودکانی هستند که هم اکنون در معرض پیامدهای بد در بزرگسالی هستند و افزودن به این آمیزه آینده کودک را حتی تیره تر میکند. وضعیت افراد زورگو نیز تعجب آور نیست , زیرا این افراد بیشتر از خانواده هایی با مادران مطلقه یا والدین جوان تر با تحصیلات پایین و آینده شغلی ضعیف هستند. به طور کلی دو مشخصه مرتبط با بچه ها وجود دارد : نمونه متداول تر یک بچه مضطرب و منزوی با مهارت های اجتماعی پایین است که از سر ناامیدی و برای مورد پذیرش واقع شدن زورگویی میکند. چنین بچه هایی معمولا با زورگویی رشد میکنند. مشخصه دوم کودکی با اعتماد به نفس , بی احساسی و دارای هوش اجتماعی بالا با سیستم عصبی سمپاتیک تزلزل ناپذیر است ؛ جامعه ستیز آینده اینجاست...