دلم تنگ می شود برای آنها که رفته اند

برای آنها که آمده اند

ولی روزی خواهند رفت

برای آنها که خواهند آمد و روزی

کارم شده است دل بستن و دل بریدن

اما به روی خودم نمی آورم

تا اتاق هایتان تنگ تر نشود.

شاید همین شعر بتواند نمایانگر تفاوت این مجموعه با دیگر مجموعه هایی باشد که در قالب شعر نوجوان منتشر می شوند شاعر این مجموعه شخصیتی را انتخاب کرده تا حرفهایش را از زبان او بزند. این شخصیت به زندگی نوجوان امروز هم نزدیک است و شاعر با این انتخاب توانسته شعرهایش را هوشمندانه از ورطه ی تکرار نجات دهد. شخصیت مشترک تمام این شعرها آپارتمان است؛ آپارتمانی که جان می گیرد ساکنانش را دوست دارد، نگران زندگی آنهاست اما از آنها شکایت هم می کند که گنجشک ها و درخت ها را او دور کرده اند. زندگی آپارتمان نشینی همان نخ تسبیحی است که تمام شعرهای این مجموعه را به هم وصل می کند. این شعرها گاه ممکن است از زاویه ای تکراری به موضوع نگاه کرده باشند اما ردپای نگاهی متفاوت در بعضی از آنها پیداست که میتواند برای خواننده ی نوجوان جذاب باشد؛ به خصوص خواننده ی نوجوانی که شعر گفتن را دوست دارد می توان این کتاب را به این دسته از نوجوانها پیشنهادی کرد تا دنیا را متفاوت تر ببینند و بیاموزند به هر چیز کوچکی از دریچه ی چشم شاعرانه نگاه کنند.

هر بیست شعر مجموعه ی دلتنگی های یک آپارتمان در قالب های نیمایی و سپید هستند و از قالب چهارپاره که در نگاه بعضی شاعرها جزء جدایی ناپذیر شعر کودک و نوجوان است خبری نیست تصویرهای کتاب با رنگ هایی تیره با فضای کتاب همخوانی دارند و به انتقال حس شاعرانه کمک می کنند.