در مطالعه نوشته ی برخی شعرا و نویسندگان امروزی، به خصوص نوشته های رضا رفیع و برادرش جلال رفیع، استاد مسلم طنز منزه اجتماعی امروز؛ بسیار خندیده ام و به یاد بعضی مطالب فراموش نشدنی توفیق افتاده ام... که هرگاه دسترسی به مال غیر نداشته ام، به سراغ باقیمانده دوره های قدیمی توفیق رفته ام و برای چندمین بار، دلی از عزای زندگی در آورده ام و دمار از روزگار کج رفتار. به نحوی که شلیک خنده من، اهل بیت را از خواب پرانده است و مدتی هم با هم دیگر خندیده ایم... عجب روزگاری است! و کتاب موجود، مشحون از این مطالب است که خواننده را به فکر وامی دارد؛ در ذهن می ماند و هر چند بار که خوانده شود، تازگی خود را از دست نمی دهد. مطالب شیرین و شیوای کتاب، با اینکه به تناسب زمان و موضوع روز نوشته شده، اغلب نو و تازه هستند.