شک و انتظار در داستان خواننده را وامی دارد تا از خود سوال کند که «بعد چه اتفاقی خواهد افتاد؟» یا «آخرش چه خواهد شد؟» آن گاه او را مجبور می کند که جهت یافتن پاسخی برای پرسش های خود داستان را ادامه دهد. شک و انتظار هنگامی به اوج خود می رسد که کنجکاوی خواننده به تشویش وی دربارۀ سرنوشت شخصیت اصلی داستان گره بخورد. درست مثل شک و انتظار قوی ای که در سریال های قدیمی که اتفاقاً اسم بامسمای آویزان از پرتگاه را یدک می کشید شاهدش بودیم. بدین ترتیب که قهرمان مرد را در لبۀ پرتگاهی آویزان نگاه می داشتند یا در پایان هر سریال ضمن حادثه ای فرعی قهرمان زن فیلم را در حالیکه به ریل راه آهن بسته شده بود و قطار سریع السیری هم هر لحظه نزدیک تر می شد به حال خود رها می کردند. در داستان های جنایی به صورت معما که به داستان های معماوار پلیسی معروف اند شک و انتظار با سوال «چه کسی جنایت را مرتکب شده است؟» و در داستان های عشقی شک و انتظار با سوال «آیا این پسر به دختر محبوبش خواهد رسید؟» و یا «آیا دو دلداده دوباره به هم دست خواهند یافت چگونه ایجاد می شود؟» ولی در داستان هایی که اشکال پیچده تری دارند این گونه نیست و به جای سوال «بعد چه اتفاقی خواهد افتاد؟» سوال «چرا چنین اتفاقی می افتد؟» مطرح است. یعنی سوال چنین داستان هایی این نیست که «بعد چه خواهد شد؟» بلکه سوال این است که «با توجه به مسائل انسانی چرا شخصیت اصلی داستان دست به چنین اعمالی می زند؟» سعی چنین داستان هایی همانا تحلیل رفتار «شخصیت اصلی داستان» است.