کتاب به هفت پله جلوتر

تقصیر من که نیست تو عاشق نمی شوی این حالت بدی ست تو عاشق نمی شوی اسم تو را به واحد رایانه داده ام پر شد تمام لیست تو عاشق نمی شوی شاید خدا به روی تو کم کار کرده است چیز کمی که نیست تو عاشق نمی شوی توی خودت که هم بروی این نوشته است آقا کجا بایست تو عاشق نمی شوی عشق ای معترض ترین باور مرگ یا زندگی زجرآور می رسی از کجا نمی دانم می رسی مثل کودکی دلبر می رسی بی دلیل و بی منطق مثل یک حس بی پدر مادر می رسی مثل صاعقه در شب می زنی طعمه را هوا در پر روز و شب شعله می کشی در من توی قلبی کرخت و سوزآور پدرم را تو داده ای صلوات گفته بود عاشقی نکن دختر گفته بود آ... نرو نرو برگرد که تو را پس می آورد بی سر و بیا به قبیله ات برگرد به ستاره شبان زیر کپر گفته بود عاشقی نکن دختر گفت ای کاشکی «هو الابتر» عشق ای معترض ترین باور مرگ یا زندگی زجرآور می روی نه گریز و نه ماندن بین بد می گذاری و بدتر جلوی چشم های مادر من می کنی عاقبت مرا پرپر دنیای من شبیه درختان بی سر است گیرم که باد هم بوزد جور دیگر است از خون دل گذشتم و اندوه تازه ای می ریزم آنچه پای تو آب مقطر است تو می توانی از دل دریا گذر کنی...! یا تن دهی به آنچه برایت مقدر است من آمدم که تشنه کنم آب... تشنگی! تشخیص با شماست که سقا مهم تر است دور خودم قفس نکشیدم که شک کنم از بال های کوچک تو سهم من پر است من خواستم برای خودت تو برای خود از تو سوال می شود این دو برابر است؟ دیگر برای گفتن اشعارم نه سوژه بهار نمی خواهم حتی برای عشق نباشی تو یک ذره اعتبار نمی خواهم حالا که باز وقت تولد شد این منصفانه نیست تو کم باشی دیگر چه چیز دل خوشی ام باشد احساس نونوار نمی خواهم گفتم دروغ بود دروغ محض اینجا که کار و بار دلم کوک است آماده ام که زود بیاید مرگ یک لحظه انتظار نمی خواهم گیرم میان این همه عاشق هم من مستحق رتبه «یک» باشم اما بدون محضر دستانت تندیس افتخار نمی خواهم بعد از تو هرکه حال مرا فهمید از اتفاق روز قیامت گفت «أین المفرشان» همه را ترساند بااین همه فرار نمی خواهم بعداً اگر نوشت کسی از من از اتفاق عشق تو جان دادم باید که شعله شعله بسوزاند من متن گریه دار نمی خواهم