به سوی نوعی خرد، مرام، مهارت نرم هنر زندگی و سبک زندگی

یکی از راه های دستیابی به این خرد مرام مهارت نرم هنر زندگی و سبک زندگی می تواند از رهگذر پرداختن به طرز بودن خود در تعامل با امور روزمره، عادتی بدیهی تکراری و ساده زندگی و جهان ممکن شود؛ به نوعی همان هستی شناسی انسان مشاهده گر طرز بودن و هستی شناسی انسان مشاهده گر در فصل نخست این اثر براساس دیدگاه های نظری افرادی از جمله ،هایدگر، گادامر ویتگنشتاین، سرل مرلوپونتی و جز آن مطرح شده اند بنابراین وارد مباحثی نظیر زبان و فلسفه آن فلسفه علم تأویل زیست شناسی شناخت علوم اعصاب، بدنمندی، خلق، معنا وجهیت هیجان کنش هستی و بسیاری موارد دیگر میشویم که بخشی از آن حرکتی است از زیستن در جایگاه سوم شخص به جایگاه اول شخص.

بستر پیش گفته خود به خود ضرورتی ایجاد میکند تا در کنار زنجیره فلسفه روان شناسی و ره یاری که براک برای آینده تاروپود زندگی مطرح میکند حلقه بنیادینی اضافه شود که به گونه ای در زنجیره پیش گفته مفروض و بدیهی بوده و اساساً یک بخش حیاتی و اولیه است؛ زبان شناسی که خود به نشانه شناسی پیوند می خورد. البته برخی از مطالب اثر پیش رو از منابعی سخن میگویند که از زبان معنا و زبان شناسی در ره یاری و حوزه های نزدیک و مربوط به آن بهره گرفته اند. پس، منظور ما از اشاره به این حلقه بنیادین در جایگاه یک موضوع جدید نیست، بلکه تنها از آن جهت است که براک ره یاری را در کنار فلسفه و روان شناسی قرار داده تا بگوید ره یاری نیز به مانند روان شناسی و فلسفه وارد تاروپود زندگی مدرن خواهد شد. صاحب این قلم نیز زبان شناسی نشانه شناسی و برخی حیطه های مربوطه را به این فهرست از براک با منظور خاص وی اضافه میکند تا به جایگاه و اهمیت کاربردی سازی و حرفه ای سازی آنها در زندگی روزمره انسان امروزی بپردازد.