راور می دود... درست مثل اولین باری که سوار زینش شدم... افسارگسیخته، اما حواس جمع؛ درنده، اما فرز و چابک من هم مثل بار اول میرانم زین را آن قدر محکم فشار میدهم که دارد میشکند. به سرعت از و یک فیلد میگذرد با حس ششمش از جاده ها و کوچه های خیلی تاریک عبور می کند. بعد از پرشی بلند و فرودی بی نظیر بر میگردد و به من نگاه میکند. انگار با نگاهش می گوید، دیدی چی کار کردم؟ خفن نبود؟ من بهترینم، نه؟ 
بله راور بهترین است. ترک کردن او دردآور است و هیچ چیز رنج آورتر از این نیست. تنها راهی که میتوانم این جدایی آزاردهنده را راحت تر تحمل کنم این است که مطمئن شوم بر میگردم و دوباره میبینمش وقتی به مقصد نزدیک میشویم میگویم راور مراقب خودت باش باشه؟» خرخری می کند و آرام به پهلویش میزنم و قول میدهم که خیلی مراقب خودم باشم.