اندوه عاطفه ای عجیب است، درعین حال که به لحاظ پدیدارشناختی فراگیر است، به لحاظ معرفت شناختی و شاید اخلاقی مبهم است. فیلسوفان درباره ی عواطفی مانند مصیبت و افسردگی نظریه پردازی کرده اند، اما درمورد اندوه چیز زیادی نگفته اند. یکی از دشواری های خاص اندوه ابهام مندرج در آن است: به نظر می رسد عاطفه ی اندوه از مرزهای مفهومی مشخصی برخوردار نیست؛ ممکن است اندوهگین باشیم، بدون اینکه موضوع قابل تشخیصی برای اندوه در کار باشد، یا بدون اینکه بتوان به چیزی به عنوان دلیل آن اشاره کرد. از سوی دیگر، در فرهنگ امریکایی و بسیاری دیگر از فرهنگ ها، آنچه به عنوان نگرش عاطفی مرجح ستوده می شود خوشبختی است: اندوه وضعیتی عذاب آور است که باید از آن اجتناب کرد. امروزه تحقیقاتی، هم در فلسفه و هم در روان شناسی، برای شناخت بیشتر اندوه در جریان است. این کتاب به سه بخش تقسیم می شود. در بخش اول، «پدیدارشناسی های اندوه»، چهار رویکرد مختلف به حال وهوای احتمالی تجربه، ابراز و ارزیابی شایستگی اندوه ارائه می شود. در بخش دوم، «اندوه و سایر عواطف»، تمرکز بر بررسی روابط پیچیده میان اندوه و سایر عواطف و حالات احساسی است. سرانجام، در بخش سوم، «اندوه و نوستالژی»، درباره ی رابطه ی اندوه و نوستالژی سخن گفته شده است.