بربادرفته، اثر مارگارت میچل نویسنده ی آمریکایی، نخستین بار در سال 1936 منتشر شد. کسی فکر نمی کرد این اثر حجیم دهه ها پس از انتشار، همچنان جزو پرفروش ترین رمان های تاریخ ادبیات قرار داشته باشد. میچل در سال 1937 برای بربادرفته برنده ی جایزه ی پولیتزر شد. در سال1939، یکی از ماندگارترین آثار سینمایی از این کتاب اقتباس شد. فیلم بربادرفته در مراسم اسکار همان سال نامزد 12 جایزه و برنده ی بهترین فیلم شد. اسکارلت شخصیت اصلی داستان بربادرفته، دختری اصیل است که ناگهان در میانه ی عشقی غریب، جنگ های داخلی آمریکا، فقر و تنهایی، خود را باز می یابد. اسکارلت انگار تمام عمر می جنگد، گاه پیروز و گاه بازمانده و فرورفته در خویش. اما اصلی ترین جنگی که او را در خود فرومی کشاند، نه جنگ خاک و آتش و سرزمین، بلکه شعله های بلند آرزو، بی انصافی عشق ها و گره های بی شماری است که در زندگی پیش رویش، خودش و خانواده اش را به بازی می گیرد. اسکارلت گاه روزگار را تحقیر می کند و می خواهد از بند همه چیز بگریزد، گاه هم مانند مهره ای سوخته از بازی بیرون می رود. فرم و ساختار در رمان بربادرفته شکلی اصیل به رمان بخشیده است. معنا و محتوای داستان نیز با توجه به دغدغه های جاری در آمریکای آن زمان، بسیار موردتوجه مخاطبان جدی ادبیات و منتقدان ادبی قرار گرفت.