هفتم مه ۲۰۱۷، دستِ جوان ترین رئیس جمهوری را که فرانسه تاکنون به خود دیده، در دست گرفته است. می گوید بدون حضورش هرگز به این مقام دست نمی یافت. سیلوی بومل می خواست بفهمد چگونه یک زن از طبقه ی بورژوازی شهرستان، که در مدرسه ی خواهران روحانی درس خوانده و تربیت شده است، به این جسارت باورنکردنی رسیده که با خانواده اش و اخلاق مقبول عامه ی مردم مقابله کند و زندگی دومی را با مردی آغاز کند که بیست وچهار سال از او کوچک تر است. با دنبال کردن ردپای بریژیت در آمیئن، توکه و آلزاس، سیلوی بومل پای صحبت چندین شاهد نشسته و نقبی به عصر جوانی بریژیت زده است؛ دورانی که امانوئل آن را تجربه نکرده است: دوران بعد از جنگ، ژنرال دوگل، صفحه های موسیقی چهل و پنج دور، مه ۱۹۶۸، دوران سی ساله ی شکوفایی اقتصادی و... سیلوی بومل بعد از کتاب پنلوپ، که به شرح زندگی پنلوپ فیلون، همسر فرانسوا فیون، می پردازد، به نوشتن زندگی نامه ی درون گرایانه و ادبی ادامه داده و در این کار خوش درخشیده  است.