احتمالاً به نظر بعضی از آنها اینجا خیلی راحت بوده، چون مدت زیادی ماندند. به طور کلی، پای ادبیات که به میان می آمد خانواده از هیچ خرجی دریغ نمی کرد. اتفاقی که معمولاً در چنین خانواده هایی می افتد این است که عاقبت یکی از فرزندان میراث خانوادگی را به باد میدهد. اما خوشبختانه خانواده ی کومورا از این سرنوشت پرهیز کردند. آنها از سرگر میشان در این محل لذت میبردند، اما مواظب بودند شغل خانوادگی شان خوب پیش برود. 
توضیح واضحات میدهم، میگویم: «پس آنها ثروتمند بودند.» 
خیلی زیاد لبش خیلی کم جلو می آید. حالا به اندازه ی قبل از جنگ ثروتمند نیستند اما هنوز پولدارند به این دلیل می توانند چنین کتابخانه ی فوق العاده ای را حفظ کنند. البته، به صورت بنیاد در آوردن کتابخانه مالیات بر ارتشان را کاهش میدهد، اما این خودش داستان دیگری دارد. اگر واقعاً این عمارت به نظرت جالب است پیشنهاد میکنم در تور کوتاه ساعت دو شرکت کنی فقط هفته ای یک بار است سه شنبه ها که اتفاقاً امروز میشود در طبقه ی اول مجموعه ی واقعاً منحصر به فردی از نقاشی و طراحی است و خود عمارت از نظر معماری كاملاً مسحور کننده است. میدانم از آن لذت میبری می گویم: «متشکرم.» 
لبخندش به اشاره میگوید قابلی ندارد دوباره مدادش را بر می دارد و با طرف پاک کن دار آن روی میز ضرب می گیرد، انگار دارد با ملایمت تشویقم میکند.