"این کتاب یک بررسی علمی از انقلاب های قرن بیستم است. انقلاب هایی که در بدو امر به لحاظ نیروهای محرک درونی شان دارای چشم انداز مشترکی بودند. اما سرنوشت مشترکی نداشتند. برخی مانند انقلاب کوبا، به سوی سوسیالیسم پیش رفتند. اما برخی دیگر نظیر انقلاب های نیکاراگوئه و الجزایر، به سرمایه داری بازگشتند و از جوش و خروش افتادند. نویسنده با کاربرد نظریه بنیانگذاران سوسیالیسم علمی نتیجه می گیرد که این پیامدها نه به هیچ وجه تصادفی بودند و نه اجتناب ناپذیر. در این راستا درس های برگرفته از انقلاب اکتبر و نظریه هایی که آن انفجار عظیم تاریخی به بوته آزمایش گذاشت مطرح می شوند. بر پایه این تجربیات، نویسنده آن نوعی از احزاب را مطرح می کند که در بطن جنگ ها و تلاطم های سیاسی قدر بوده اند مشکل گشای جامعه باشند و بحران های جامعه را به نفع بشریت زحمتکش حل کنند". مباحثی که در این کتاب مطرح می شود از این قرارند: "سنگ محک انقلاب های زنده"، "مارکسیسم، بلشویسم و بین الملل کمونیست"، "درس های انقلاب روسیه"، "کارگران و دهقانان" و "پرولتریزه شدن و تداوم کمونیستی حال حاضر".