در کتاب حاضر، محتوای شاهنامه فردوسی از نگاه سیاسی و اجتماعی بررسی و ارزیابی می شود. در بخش آغازین کتاب در برابر این نظریه که فردوسی صرفاً «روایتگر و ناقل امین» است، بحث می شود. در بخش دوم کتاب، دوران فردوسی با مباحثی ازاین دست شرح و تبیین می شود: مرحله تکاملی جامعه، نبردهای سیاسی (جنبش های توده ای ضد فئودالی، نبرد رقابت آمیز فئودال ها، نبرد ایدئولوژیک، و نوزایی فرهنگی). مباحث بخش سوم کتاب به بررسی اجمالی حکمت فردوسی اختصاص دارد که طی آن به سه مقوله خرد، انسان خردمند و زندگی و مرگ از منظر فردوسی اشاره می شود. نگارنده در بخش پنجم، اصلی ترین اندیشه و آرمان فردوسی را «داد» معرفی کرده، معتقد است شاهنامه، حماسه علیه بیدادگرها و به تعبیری حماسه داد است.