کتابی برای لحظه های ملال آور روز؛ وقتی خواندن هیچ چیز راضی تان نمی کند و فقط دوست دارید شعر بخوانید. آن هم نه شعرهای طولانی و سخت؛ چیزهایی شبیه هایکو البته با وزنهایی ساده و زنده مثل نسیمی که ساعت دو بعد از ظهر ناگهان می آید و صورتتان را خنک می کند!

شعرهای کتاب صلح مثل چای تازه دم درست مثل خود چای هستند؛ چای هایی کم رنگ در استکان هایی کمرباریک اگر جعفر ابراهیمی را با شعرهای کتاب درسی اش می شناسید و هنوز فکر می کنید درباره ی روستا شعر می گوید باید بگویم این کتاب کوچک و سفیدرنگ با تصویرهای ساده اش کمی تصور شما را تغییر می دهد از شهر نمی گوید اما دیگر دغدغه ی زندگی روستایی هم ندارد راه دیگری را انتخاب کرده شما را به دیدن طبیعت دعوت میکند و این کار را هم همان طورها یکووار و اشاره گونه انجام می دهد. دیدن ماه، دیدن درختان، حس چهار فصل باران درخت توت خورشید و در کل زندگی در حال و هوایی سبک خوش رنگ و کمی رمانتیک فضای این مجموعه ی شعر کمی دخترانه است شاید به خاطر این که نام یکی از شعرهایش بانوی «فروردین است یک شعر دیگرش دختری غمگین را توصیف می کند که همزمان با دیدن غمگینی اش ماه طلوع می کند و دختر دیگری را با روسری صورتی در پیاده رو به قناری تشبیه می کند. به هر حال، پر از حس و حال های دخترانه ی نوجوانانه است برای همین، اگر دختری هستید که شعر را دوست دارید یا دخترانی دارید که به ادبیات علاقه مندند و از خیره شدن به هلال ماه در شب های بهاری لذت می برند برایشان چای تازه دم درست کنید و با آنها از اشعار این کتاب بخوانید