کتاب حاضر، مجموعه ای است از نامه هایی که «احمدشاملو» طی سه دهه دوستی و همکاری برای «ع.پاشایی» نوشته است. مؤلف بیان می کند در همه جای دنیا مرسوم است که نامه های به جامانده از چهره های سرشناس و محبوب بعد از مرگشان در اختیار عموم قرار بگیرد، این نامه ها هم با همین منظور منتشر می شوند. نامه هایی که می توانند گوشه هایی از زندگی و دغدغه های شاعر را نشان بدهند. این نامه ها همگی حال وهوایی این چنینی دارند، نامه هایی هستند که شاملو بیشترشان را وقتی در سفر بود برای من نوشته است و کمابیش همة نامه ها به زندگی روزمره او و دغدغه هایش می پردازند و وجه ادبی ندارند. نامه نگاری های میان «شاملو» و «پاشایی» از نیمة دهة 50 آغاز می شود و در سال های پس از انقلاب هم ادامه پیدا می کند.