در این کتاب می خوانیم که تقسیمات درست، همگرایی وارون آن، تصمیمات نادرست می تواند واگرایی را به همراه آورد. تقسیمات کشوری را باید به عنوان شناسنامه کشور و میراث ناملموس ایران و حتی جهان دانست و باید از ظرفیت های تاریخی تقسیمات کشوری بهره برد. در کنار دگرگونی در خور نامه ای جغرافیایی، ناآگاهی فرهنگی که منجر به دگرگونی نادرخور و بی پشتوانه فرهنگی - تاریخی نام ها شده، مورد توجه قرار گرفته است. نگارنده، به این نتیجه رسیده که افزایش ناگهانی بهای نفت، موسوم به بحران نفتی، نقش غیر قابل انکار مخربی در تقسیمات کشوری داشته است. در پایان، یک طرح تقسیمات کشوری بر پایه همه جوانب تاریخی، فرهنگی و اجتماعی پیشنهاد داده است.