کتاب حرف آخر

چقدر راحت از رفتن حرف می زند، چقدر راحت از تنهایی ام می گوید. من با تمام سختی ها و زندگی پا در هوایم، با تمام شکستن هایم باز هم به زندگی، به بودن امید دارم. نمی خواهم به همین راحتی تمام شوم. هر قدر هم که آن دنیا را دوست داشته باشم، باز هم این دنیا و زندگی نکردن حیف است. زندگی هنوز قشنگی هایش را دارد. همه اش تنهایی، بی کسی و نداری که نیست. یه وقت هایی آدم درست وسط مصیبت با صدای صبح بخیری که در خانه می پیچد، شاد می شود. هنوز خیلی دلیل برای زندگی کردن داریم. ما با تمام مشکلات و سختی ها، هنوز با گذشتن پی در پی فصل ها و چیدن توت حیاط احساس لذت می کنیم. ما هنوز هر دو به بودن و وجود هم نیاز داریم.