شاهنامه دربرگیرنده، سه پاره «افسانه»، «حماسه» و «تاریخ» است و به گونه ای درهم آمیختگی دارد؛ چه در بخش های «افسانه ای و حماسی» آن و چه در بخش «تاریخی» آن که رنگ وبوی روایت گونه به خود دارد و می توان گفت دربرگیرنده دوران پادشاهی ساسانیان و تا اندازه ای دوره اشکانیان است. بی شک و گمان فردوسي ارزنده ترین و هنرمندشناسه ترین شاعر تاریخی ما ایرانیان است كه اين مسئله در جای جای سرایش هایش نمایان است و نماد و شخصیت های مثبت و منفی، در هر سه پاره را پیش چشم خواننده اش نهاده و چند وچون بار نیک اندیشان و بداندیشانِ نمایانی دارد اگر با چشم خِرد، سرایش هایش دنبال شود. در این کتاب، نویسنده به معرفی و بررسی نمادهای به کاررفته در شاهنامه، پرداخته است.