باوهاوس حیات خود را در سال ۱۹۱۹ آغاز کرد و در جهانی متولد شد که با دنیای امروز ما كاملاً متفاوت است. با این وجود آثار آن هنوز به وضوح دیده می شود. پرسش هایی که باوهاوس مطرح کرد هنوز مورد سؤال هستند و با وجود گذشت بیش از نیم قرن و در زمانی که فعالیتهای معماری و آموزشی هر چه بیشتر محافظه کارانه می شوند، هنوز به شکلی ضروری مطرح میگردند هنر و صنایع به چه طریق باید آموزش داده شوند؟ ماهیت یک طراحی خوب چیست؟ اثرات ساختمان بر ساکنین آن چیست؟

آنچه که در باوهاوس ساخته شد هم اکنون نیز محیط اطراف ما را شکل میدهد و به آن الهام میبخشد و موفقیتهایی که به طور کلی در زمینه آموزش هنر در باوهاوس به دست آمد بر شیوه تدریس مدارس هنر سراسر جهان تأثیر گذاشته است.

کتابهای بسیاری درباره باوهاوس نوشته شده است ولی باعث تعجب است که در هیچ کتابی ماجرای مدرسه اهداف و آرمانهای آن بازگو نشده و درباره شخصیت های آن یعنی استادان و دانشجویان سخنی به میان نیامده است.

سال ۱۹۱۹ برای هر اتفاق تازه ای در آلمان خصوصاً تأسیس مدرسه ای هنری که در مسیری جدید به تنهایی پیش برود سالی شوم و نامبارک بود به دنبال شکست آلمان و کناره گیری کایز را کشور دچار آشفتگی و هرج و مرج شده بود. ویمار با آن که از آشوبهای سیاسی دور بود ولی در موقعیت نامناسبی قرار داشت.

با حدود چهل هزار سکنه شهر کوچکی بود که تقریباً غیر صنعتی به شمار می رفت و به عنوان مرکز سابق دوک نشین با پیشینه فرهنگی درخشان به چیزهای نوظهور و جدید اطمینان داشت. خیابانهای باریک ویمار با خانه های گچی و سقفهای سفالی میدانهای سرسبز با قلعه ای کوچک و پارکی خوش منظره فضایی شاعرانه برای این شهر ایجاد کرده بود گوته شیلر باخ و لیست در این شهر زندگی می کردند. هر در کشیشی از اهالی ویمار بود که در روشنگری و هدایت فکری مردم نقش بسیاری داشت. مطمئناً در فضای این شهر چیزی وجود داشت که به خلق آثار ادبی هنری و اعتقادی کمک میکرد در قرن نوزدهم نویسندگان بزرگ و کوچک بیشماری در ویمار ساکن بودند نیچه در سال ۱۹۰۰ در ویمار درگذشت و میراث ادبی گوته و شیلر همچون مدالی بر سینه این شهر می درخشد. در سال ۱۹۱۹ ویمار مرکز جمهوری موقتی فدرال شد که شکل نهایی آن به تدوین ساختار ملی جدیدی بستگی داشت مجلس ملی طی انتخاباتی در ۱۹ ژانویه ۱۹۱۹ برگزیده شد و اولین جلسه خود را در ۶ فوریه همان سال نه در برلین بلکه در تئاتر ملی ویمار بر پا ساخت زیرا گمان می رفت که ویمار از آشوب ها و کشمکشهای پایتخت به دور است. با وجود این تعدادی سرباز و نظامی به ویمار فرستاده شده بود. در ۵ آوریل تظاهرات گسترده ای بر علیه مجلس ملی برپا شد و یک هفته پس از آن تعدادی از بیکاران اعتراضات خشونت آمیزی بر علیه توزیع ناعادلانه مواد غذایی بر پا داشتند. درست در بحبوحه این جریانات در ۱۱ آوریل گروپیوس وارد ویمار شد تا قرارداد خود را امضاء کند.