این اثر، تلاشی برای مقابله با اقتصاد سیاسی مکتب اتریش بود که عمدتاً توسط اویگن باروک نمایندگی می شد. بوخارین ای مکتب را بازتابی از موقعیت اشتباهی طبقه سرمایه دار می دانست؛ طبقه ای که تمایل دارد اقتصاد را از دیدگاه مصرف و نه تولید ببیند؛ اما این نظر، صرفاً مقدمه ای است بر توجه دقیق به نظریه نهایی گرایی که در تضاد با نظریه ارزش کار - نقطه شروع مارکسیسم اقتصاد کلاسیک – است. بحث کتاب، درباره تعاریف ارزش سوبژکتیو (ذهنی) و ابژکتیو (عینی)، بسیاری از تفاوت های اساسی را آشکار خواهد کرد که موجب تمایز اقتصاد سیاسی مارکسیستی از مکاتب دیگر می شود.