ناکامي سياسي گفتمان اصلاح طلبي در دور دوم نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري در سوم تيرماه سال ۱۳۸۴ به اوج خود رسيد. بنابراين پرسش مهم دلايل ناکامي سياسي گفتمان اصلاح طلبي مطرح شد. جريان هاي فکري و گروهاي سياسي با توجه به گرايش هاي نظري خويش پاسخ هاي متفاوتي به اين پرسش داده اند. با اين حال بيشتر پاسخ ها در سطح رويکردهاي ساختاري و تحليل هاي جامعه شناختي باقي مانده و پاسخ هاي نظري چندان قانع کننده اي براي آن تمهيد و فراهم نشده است. نگارنده در اين کتاب براي يافتن پاسخ اين سؤال، بر اساس گرايش نظري خود رهيافتي فکري – فلسفي برگزيده است تا از رهگذر اين مسير به يافته هاي نظري و پاسخ هاي بنيادي جهت اين مسئله برسد، بنابراين بر نقش ناسازه هاي نظري گفتمان اصلاح طلبي در ناکامي سياسي آن تأکيد دارد.