جیب هایی پر از نان؟ دیدن همین عبارت غریب و نیز دیدن نام ویسنی یک، بر آگهی یک اجرا، دو سببِ کافی خواهد بود تا مغزمان به قلقک بیفتد و برای خرید بلیت نمایش، هرچه زودتر اقدام کنیم. در این نمایش نامه با جفتی مانند و نامانند به دی دی و گو گو طرف هستیم که می بافند و بافته می شوند. نویسنده شما را ترغیب می کند به اندیشه در پرسش های بنیادین “وجود”. در « نوازنده زنده است؟» نیز، ویسنی یکِ تبعید شده را می بینیم. در یک اتاق انتظار هستیم. باز هم سایه ی بکت بر صحنه افتاده. این بار، نمایش نامه نویس خود را به نوازنده ای بدل کرده که نوای سازَش تحمل نخواهد شد! متئی ویسنی یک در سال ۱۹۵۶ در شهر ردوتس رومانی زاده شد. او در رشته ی تاریخ و فلسفه ادامه تحصیل داد و از سال ۱۹۷۷ نمایشنامه نویسی را آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۴ جایزه ی اتحادیه ی نویسندگان رومانیایی را برای بهترین کتاب شعر دریافت کرد. ویسنی یک در طی ۱۰ سال، نمایشنامه های زیادی نوشت که همه ی آن ها در کشورش ممنوع شدند. یک رمان و دو فیلمنامه اش نیز به همین سرنوشت دچار شدند. او در سپتامبر ۱۹۸۷ در پی دعوت بنیاد فرهنگی پاریس به فرانسه رفت و پس از درخواست پناهندگی سیاسی در این کشور اقامت گزید. پس از سقوط حکومت کمونیستی رومانی، ویسنی یک در دسامبر ۱۹۸۹ به کشورش بازگشت و افزون بر انتشار آثارش در رومانی، فعالیت های ادبی و هنری را از سر گرفت.