اریک جِی. اِوِنز، استاد فقید رشته ی تاریخ از دانشگاه لنکسترِ انگلستان، در این کتاب شرح تأسیس نظام حزبی در بریتانیا را از قرن هجدهم آغاز می کند، یعنی از زمانی که خانواده های متنفذ و عمدتا وابسته به دربار، تحت حمایت پادشاه، حزب را وسیله ی بسط امتیازات انحصاری خود قرار دادند. وی علاوه بر ذکر مختصات و تفاوت های دو مفهوم «ویگ» و «توری» که در اواخر همین قرن باب شد، توضیح می دهد که جنگ با فرانسه به چه نحو زمینه ی صف بندی حزبی طی سال های ۱۷۸۸ تا ۱۸۱۲ را مهیا کرد. اقتدار توری ها تحت زعامت لرد لیورپول، تضعیف جایگاه وکلای مستقل و برآمدن لیبرال ها و محافظه کارها از دل ویگ ها و توری ها در فاصله ی سال های ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۶ و گره خوردگی این تحولات با اصلاحات سیاسی و طرح پرسش های جدی اجتماعی از دیگر مضامین کتاب است. گذشته از این، پروبال گرفتن سازمان های سیاسی نیز در کانون توجه قرار می گیرد. نویسنده بحران ناشی از قوانین غله را مهم ترین عامل سقوط حزب توری بر می شمرد و سال های منتهی به ۱۸۶۷ را زمانه ی تقویت مواضع حزبی، کاهش نفوذ پادشاه، افزایش اهمیت انتخابات سراسری و رشد مطالبه گری طبقات فرودست می داند. کتاب عمدتا جهت گیری موضوعی دارد، اما این به معنای غفلت از اشاره به سیر تاریخی وقایع نیست. مجموعه ی «کارگاه تاریخ» به پشتوانه ی تحلیل های دقیق و اسناد معتبر، پرتوی تازه بر رویدادهای مهم و مناقشه برانگیز جهان، از اوایل عصر مدرن تا امروز، می اندازد. این کتاب ها بیش از پنج دهه منبع اساسی دانشجویان و پژوهندگان تاریخ بوده است که اینک به تدریج در اختیار خوانندگان فارسی زبان قرار می گیرد.