«عشق کورکننده نیست؛ فقط کمی تار می کند» نامزد بهترین رمان عاشقانه ی سال گودریدز رتبه ی هفتم عاشقانه ی ۱۰۰ کتاب برتر ۲۰۲۳ آمازون سیدی مونتگومری هرگز انتظار اتفاقی را که برایش می افتد، ندارد. یک لحظه درحال جشن گرفتن بزرگ ترین دستاورد زندگی اش یعنی برگزیده شدن به عنوان فینالیست مسابقه ی انجمن پرتره نگاری آمریکای شمالی است و لحظه ای بعد روی تخت بیمارستان دراز کشیده و پزشک ها تشخیص داده اند به بیماری "احتمالا موقت" چهره کوری مبتلا شده است؛ می تواند ببیند، اما هر چهره ای که به آن نگاه می کند به پازل به هم ریخته ای از اجزای مجزا تبدیل شده و تلاش برای تشخیص آن مثل خواندن کتابی وارونه به زبانی بیگانه است. این واقعیتی است که سیدی اکنون در مواجهه با هر چهره ای با آن روبه رو می شود. ولی درحالی که او سعی دارد با این مشکل کنار بیاید، رؤیای هنری اش را حفظ کند، مشکلات خانوادگی اش را حل کند، و از سگ پیر و بیمارش مراقبت کند، عاشق می شود، آن هم عاشق دو مرد کاملا متفاوت. ولی آیا این واقعا عشق است؟ یا تلاشی موقتی برای پرت کردن حواس خودش از مشکلات زندگی واقعی؟ زمان بندی اش که واقعا افتضاح است. اگر زندگی اش فقط کمی واضح تر بود، شاید می توانست راهش را پیدا کند. اما درحال حاضر درک درست هر چیزی غیرممکن به نظر می رسد. حتی اگر برخی چیزها را فقط زمانی می توانیم پیدا کنیم که دنبال شان نباشیم. و برخی افراد هستند که وقتی اصلا انتظارشان را نداریم، سروکله شان پیدا می شود. و همیشه، همیشه روش های دیگری هم برای دیدن وجود دارد... «کاترین سنتر» نویسنده ی پرفروش نیویورک تایمز است که رمان های پرشوری درباره ی عشق و خانواده می نویسد و کتاب هایی مانند «چگونه دور شویم»، «بادیگارد»، «چیزهایی که در آتش سوزی نجات می دهی» و «خوشبختی برای مبتدیان» را در کارنامه ی خود دارد. «دوستش داشتم! کتاب های کاترین سنتر به یک آغوش شباهت دارند.» امیلی هنری، نویسنده ی رمان کتاب ساحلی «برخی نویسنده ها مثل شاه میداس هستند؛ هر چه می نویسند به مرغوب ترین طلای ادبی تبدیل می شود. کاترین سنتر برای من یکی از این نویسنده ها است. او برخی از جذاب ترین و ریزبینانه ترین کمدی-عاشقانه ها را نوشته و سلام غریبه از این قاعده مستثنی نیست.» جرود مک فارلین Book of the Month