همواره مهاجرت های بزرگ سرمنشأ تحولات عظیم بشری از نقطه نظر تمدن و تاریخ و فرهنگ بوده است. ازجمله این مهاجرت های سرنوشت ساز که نقش عمده و پررنگی را در مناسبت های اجتماعی، فرهنگی، قومی و قبیله ای بازی کرد، مهاجرت بزرگ آریایی ها از خاستگاه و نشستگاه نخستین خود به سرزمین های دیگر بوده است. این مهاجرت برجسته، نقطه ی عطف و ارزشمندی در دنیای باستان محسوب می شود. در این کتاب، با بررسی اوستا به عنوان کهن ترین سند معتبر در دنیای باستان، به روایتی عمیق از تحولات شهرهای کهن ایران پرداخته شده است. از زمانی که این شهرها به عنوان اردوگاه هایی برای حفاظت شروع به شکل گیری کردند تا جایی که به آبادی ها و سپس با تحول چشمگیری به شهرهایی که امروزه نماد میراث ملی و افتخار ایران محسوب می شوند، تبدیل شدند. نام این شهرهای کهن به زبان های باستانی ایران، همراه با متونی از اوستا، آورده شده و گفته شده که افکار و کردار مردمان این شهرها در آن روزگاران چه بود و سرنوشت آن ها چه شد. این کتاب با استفاده از منابع ارزشمندی تهیه شده و حکم یک مرجع و یک منبع قابل اعتماد را در زمینه ی تاریخ و فرهنگ ایران دارد.