اثر پیش رو دو مقاله را در خود جای داده است. معنای تعبیر چیست؟ و حقیقت چیزها-یک مفهوم مفقود. مقاله ی نخست در مورد هرمنوتیک و روش بحث نمی کند و در آن با موضوعات مربوط به علم هرمنوتیک چون «نیت متن یا مولف»، «فهم بهتر/فهم متفاوت»، «ذوب شدن در افق خواننده با متن»، «پیش داوری»، «ژانر، سبک» و... به طور مستقیم مواجه نمی شویم و بااین حال اگر خواننده ای دقیق باشیم همه ی این موارد را درخواهیم یافت. در مقابل با interpretation به معنای تعیین منظور و مقصود اظهار معناداری که در قالب فعل انجام گرفته مواجهیم که در این حالت هردو منظر تعبیر و هرمنوتیک در اصل بنیادین «گوش کردن» با یکدیگر شریک هستند. پیپر می کوشد نشان دهد که «فقط کسی که گوش می کند قادر به تعبیرکردن است.» بنابراین اصل کلام این مقاله در خوب «گوش کردن» است. هدف دیگر مقاله را نیز می توان یادآوری هنر گوش نکردن به مفسران ناوارد و خطاکار که بیشتر کج فهمی هایشان را به اشتراک می گذارند و همچنین ممانعت از گوش کردن بدون پرسشگری دانست. مقاله ی دوم «حقیقت چیزها-یک مفهوم مفقود» به واکاوی و چیستی حقیقت چیزها اختصاص دارد و در آن پیپر با بهره از دانش پیشینیان به ویژه توماس آکوئینی، می کوشد این مفهوم مفقودشده در امروزِ فلسفه ی معاصر را بررسی کند.