کتاب پساتلویزیون در ایران

پساتلويزيون اشاره به دوره‌اي دارد که رسانه‌اي مثل تلويزيون شکل مرسوم خود را از دست داده و با ديگر انواع رسانه تلفيق شده است. اين تلفيق به مثابه بخشي از روند کلان‌تر همگرايي رسانه‌اي، صنعت جهاني تلويزيون را به پويايي‌هاي شگرفي واداشته و چرخه‌اي از نوآوري و خلاقيت دائم را رقم زده است. امروزه به دليل غفلت فراملي و جهاني، شبکه‌هاي تلويزيوني ماهواره‌اي و نيز ادغام تلويزيون در اينترنت، دولت‌ها امکان سياست‌گذاري منسجم رسانه‌اي در سطح قلمرو ملي خود را تا حد زيادي از دست داده‌اند. کتاب حاضر به بررسي وضعيت تلويزيون در ايران در عصر همگرايي رسانه‌اي مي‌پردازد و سياست‌هاي اتخاذ شده در مواجهه با شرايط جديد را مورد بررسي قرار مي‌دهد.