رمان قلعه ی اوترانتو نخستین بار در سال 1764 منتشر شد و با دلایلی قوی، نخستین رمان در ژانر گوتیک در تاریخ به شمار می آید. هوراس والپول، نویسنده و مورخ انگلیسی، در دومین ویراست این کتاب، در زیرتیتر آن، کلمه ی گوتیک را به عنوان افزود. او نوشت: یک داستان گوتیک. منبع الهام والپول برای نوشتن این داستانِ هول انگیز، کابوسی بود که یک شب، در خانه - یا بهتر بگوییم، قصر گوتیکی بازسازی شده اش - در جنوب غربی لندن دیده بود. والپول ادعا می کرد در کابوس شبحی دیده با یک دستِ زرهیِ خیلی بزرگ. نویسنده که باشی، همین برای خلقِ یک داستان کافی است. این را اضافه کنید به دانش والپول از تاریخ و فضا و ماجراهای قرون وسطایی. قلعه ی اوترانتو آغازگر مسیری شد که در قرن هجدهم و نوزدهم به اوج جذابیت و شکوفایی خود رسید و بزرگانی همچون مری شِلی، برام استوکر، رابرت لوئیس استیونسن و ویلیام توماس بِک فورد در همان مسیر قدم گذاشته اند و آثاری همچون فرانکنشتاین و دراکولا خلق کرده اند. کونراد، تنها فرزندِ پسر ما نفرد، امیرجبار اوترانتو، درست در روزی کشته می شود که قرار است با امیردخت ایزابلا ازدواج کند. او می میرد، آن هم به مرگی مشکوک. و این مرگ هولناک رویدادهای حیرت انگیز بسیاری به دنبال دارد.