کاراته یک سوسک بود، اما نه یک سوسک معمولی. او به هرچیزی لب نمی زد و توی یک خانه ی عروسکی دنجِ کپک زده و راحت زندگی می کرد... تااینکه مامان بزرگ مایر به خانه ی سالمندان رفت و زندگیِ قشنگ کاراته تمام شد. صاحب خانه ی جدید با دمپایی افتاد دنبال سوسکی و خانه ی عروسکی اش را هم پرت کرد وسط آت آشغال ها. اما سوسکیِ زبروزرنگ کوتاه بیا نبود. او به همراه کک و شپش یک دارودسته راه انداخت: دارودسته ی سوسکی بعد هم یک عالمه نقشه کشیدند. اوه، چه بوهای خوبی از آشپزخانه می آید! کاراته هرجور شده باید از آن خوراکی های خوشمزه بخورد. اما اگر گربه اجازه بدهد دارودسته ی سوسکی پایشان را آنجا بگذارند. اول باید حساب گربه را بگذارد کف دستش. گربه فقط از یک چیز می ترسد که آن را توی آکواریوم قایم کرده، ماهی های طلایی خیال می کنند که آن گنج است. دارودسته ی سوسکی با زیردریایی می روند سراغ گنج توی آکواریوم. کاپیتان کاراته می خواهد گنج پرسروصدا را بردارد...