کتاب ما گرگ بودیم اثر ساندرین کولت فرانسوی که در سال 2022 برای اولین بار منتشر شد، نمونه ای از وسترن معاصر و مدرن است و این به این معنا است که همچنان که این ژانر در سینما جلوه های تازه ای به خود می گیرد، در ادبیات نیز داستان ها با حفظ جوهره ی اصلی وسترن، نو می شوند. شاید وقتی ما گرگ بودیم را می خوانید یاد کتاب جاده اثر مک کارتی بیفتید؛ بااین حال کولت این فضا را به سرعت به هم می زند و شما را از این تصور دور می کند او بدون فیلتر شخصی ترین و صمیمی ترین افکار و احساساتش را به نمایش می گذارد، گویی ما خوانندگان مستقیم به مغز و روح قهرمان داستان وصل می شویم. یک جمله ی کتاب، بدون هیچ نقطه گذاری، می تواند یک فصل کامل را برای خودش بسازد. اگر با صدای بلند داستان را برای خودتان بخوانید، به شما این امکان را می دهد تا رشته ای را پیدا کنید که می توانید از آن پیچیدگی های پیچیده و آشفته و داستانی واضح ، هیپنوتیزم کننده و تأثیرگذار بسازید. فریبنده است که به شما این احساس دست می دهد که با صدای بلند درحال فکرکردن هستید، نه کتاب خواندن، چرا که ما دائما بدون نقطه یا ویرگول فکر می کنیم، شبیه مونولوگ درونی شخصیت داستان. این به سادگی در داستان قابل لمس است زیرا ما تصویری از اینکه قهرمان داستان دارد برای برقراری ارتباط با افراد دیگر تلاش می کند تا داستانی را نقل کند، نداریم، ما او را برهنه، خام و بدون نقاب در جلوی خود داریم. بدون اینکه حضور ما را حس کند، انگار فقط دارد بلند فکر می کند، و در ذهنش هیچ تماشاگر و خواننده ای وجود ندارد.