«اگر کسی بتواند نظریه ای بپروراند که قادر باشد از پس توضیح پدیده هایی چون آشویتس و گولاک برآید در آن صورت نسبی انگاری را می توان، حتی مطلقا، موجه دانست.» کتاب دفاع از نسبی انگاری (On Relativism: An Apologia) نخستین کتابی است که پس از درگذشت میرشمس الدین ادیب سلطانی، اندیشمند و مترجم و استادبزرگ زبان فارسی، هم زمان با نخستین سالروز درگذشت او منتشر می شود. کتاب نه تنها گزارشی است از آنچه فیلسوفان درباره ی نسبی انگاری گفته اند بلکه تک نگاره ای است که به تبیین دیدگاه نویسنده درباره ی نسبی انگاری می پردازد. گستره ی دانش ادیب سلطانی به اندازه ای است که تک نگاری او همه ی تاریخ فلسفه از دوره ی پیشا سقراطیان تا فلسفه ی معاصر و تاریخ ادبیات را شامل می شود. کتاب در حقیقت مجموعه ای است از شواهدی که در طول تاریخ بر فرضیه ی نویسنده درباره ی نسبی انگاری صحه می گذارند. گزاره هایی نظیر اینکه: معرفت شناسی «مطلقا نسبی» است، حال آنکه اخلاق «نسبتا مطلق» است؛ می توان نسبی انگار بود و همچنان ارزش های اخلاقی مطلق داشت و از آن ها دفاع کرد؛ نسبی انگاری در زبان های طبیعی بازتاب یافته است؛ هیچ ارزش فراانسانی در کار نیست؛ دموکراسی و کثرت باوری نمود نسبی انگاری سیاسی است؛ ایده ی «امر مطلق دارای ارزش عملی است»؛ و ... در کتاب به بحث گذاشته می شود.