«فراتر رفتن» با ترکیب روان شناسی مدرن و دیدگاه های آبراهام مزلو به ما نشان می دهد برآورده ساختن نیازهای اساسی که شاید در این دوران خیلی از ما با آن درگیر هستیم، نه تنها مانعی برای رشد نیست، بلکه بخشی ضروری از مسیر خودشکوفایی و یا محقق ساختن حداکثر توانایی های بالقوه مان است. کافمن کارش را از جایی که مزلو فعالیتش را در مورد سلسله مراتب نیازها به اتمام رسانده شروع می کند؛ سپس هرم نیازهای مزلو را براساس جدید ترین مطالعات علمی معتبر در زمینه ی دل بستگی، روابط، خلاقیت، عشق، هدف و سایر اجزای سازنده ی یک زندگی سالم و معنادار به روزرسانی کرده و نقشه ی راهی برای دستیابی به اهداف و رضایت خاطر ترسیم می کند که بر مبنای تلاش در جهت پول، موفقیت یا شادی نیست، بلکه براساس تبدیل شدن به بهترین نسخه ای از خودمان است که می توانیم باشیم و درحال حاضر نیستیم. «فراتررفتن الگوی روان شناسی کلاسیک محبوب را به طرز شگفت انگیزی احیا و نسخه ای جدید از آن ارائه می کند که نکوداشتی در مدح بنیان گذار این الگو است. گزیده ای درخشان از ادراک کنونی ما نسبت به سلامت روان.» -مارک منسن، نویسنده ی هنر ظریف رهایی از دغدغه ها و اوضاع خیلی خراب است! «موفقیت و خبرگی در هر زمینه ای هدف ارزشمندی است؛ اما در این زمانه که مردم به طور گسترده دچار افسردگی بوده و احساس پوچی می کنند، دستیابی به تعالی و خودشکوفایی ارزش بیش تری دارد. اسکات بری کافمن موفق شده بیش از هفتادوپنج سال تحقیق در این زمینه را یکپارچه کرده و نشان دهد که تنها راه برای خودشکوفایی، به شکلی متناقض فراتررفتن از خود است. این یکی از بهترین کتاب هایی است که تابه حال درباره ی پتانسیل انسانی خوانده ام.» -رابرت گرین، نویسنده ی چهل وهشت قانون قدرت

این موضوع به تقویت توانایی های آنها کمک می کند. وقتی با جوانان حاشیه نشین و محروم، در مدارس همچون بازنده رفتار می شود و سختی هایی که دارند دشوارتر می شود مجبور میشوند برای موفقیت راهبردهای جایگزین را به کار گیرند. همان طور که به هت، روان شناس تربیتی، خاطر نشان می کند: این روش خود آنها برای باز تعریف هوشمندی و به دست آوردن حس عاملیت در دنیای سازمان بندی شده ی هوشمندی است که در آن مدارس تقریباً هرگز به دانش آموزان اجازه نمیدهند که هم در زندگی و هم در درس خوب عمل کنند. اینکه مدارس اجازه بدهند دانش آموزان در هر دوی این موارد خوب عمل کنند مستلزم باز آفریدن مفهوم دانش آموز «خوب» باز تعریف آنچه دانش متعارف است و گسترش تعاریف موفقیت در مدارس به شکلی است که تنها به نمرات آزمونها خلاصه نشود (۸۴) به بسیاری از افرادی که در محیط های ناملایم و پیش بینی ناپذیر رشد می کنند، از سنین پایین گفته میشود که در مدرسه باهوش نیستند. در نتیجه آنها کم کم قید مدرسه را میزنند واکنشی انطباقی به موقعیت برای همین افرادی که نیازهای امنیتی شان شدیداً ناکام است نیازمند دلیلی واقعی برای امید هستند. رشته ای نوظهور در آموزش به نام ایجاد احتمالات و فرصت ها بر کمک به نوجوانان در تصور احتمالات برای دنیا و مکانی بهتر برای خود و دیگران تمرکز دارد. ایجاد احتمالات و فرصتها به رهبری مایکل ناکولا، روان شناس تربیتی جنبه های مختلف عاملیت را هدف قرار میدهد از جمله نگرش به یادگیری و تعامل و ارائه ی دیدگاهی صادقانه به دانش آموزان که احساس میکنند در حال انجام انتخابهایی هستند که تأثیری واقعی بر آینده ی مورد نظرشان دارد (۸۵)