کتاب من زندگی می کنم اما شبیه خودم، درباره ی این است که قرار نیست همه ی رفتارهای والدین مان را تکرار کنیم وهر کاری آن ها در گذشته انجام دادند، ما نیز انجام دهیم. نویسنده ی کتاب فهرستی از کارها و عادتýهایی را گردآوری کرده که بسیاری از والدین در سرتاسر جهان تقریبا آن ها را انجام می دهند. او در این کتاب فهرستی جمع آوری کرده تا به گفته ی خودش این عادات اشتباه والدین را انجام ندهد. به طور مثال، دوستی هایم را به افراد هم سن وسال خودم محدود نمی کنم. درباره ی سن وسالم بلوف نمی زنم (حتی برای امر خیر!) به پزشکم دروغ نمی گویم. وقتی کسی «حالم را می پرسد» سفره ی دلم را برایش پهن نمی کنم. خودم را به دلیل شنیدن جمله ی «دیگر سن وسالی ازت گذشته» نمی بازم. او با زبانی شیرین و خواندنی این عادات را شرح داده و کتابی مهیا کرده که از خواندنش خسته نمی شوید. استیون پترو در مقدمه کتاب نوشته است: امیدوارم به اشتراک گذاشتن این موارد در کتاب پیش رو به دیگران کمک کند. تا زمانی که خود را در مسیر «پیری» یافتند، با آگاهی بیشتری تصمیم بگیرند. هیچ وقت صحبت اندرو ویل را فراموش نمی کنم؛ یکی از پزشکان درجه یک آمریکا، که در حوزه ی طب تلفیقی غربی فعالیت می کند؛ «ما اسیر سرنوشت نیستیم.» یادداشت ناشر: ...این کتاب جستاری از استیون پترو نویسنده و روزنامه نگارآمریکایی است، که مخاطرات وعادت های دوره ی سالخوردگی را نوشته است. جستار او با زبانی شوخ و شنگ، تجربیات خود را با والدینش بازگو می کند. او در این کتاب فهرستی از اشتباهات و عادات غلط والدین تهیه کرده و آن را نقد می کند. استیون پترو معتقد است که نسل امروز نباید همان اشتباهات و عادات غلط والدین را تکرار کند و باید راهی جدید را برای میانسالی خود برگزیند. این کتاب از آنجایی می تواند برای خوانندگان ایرانی جذاب باشد که بیان یک تجربه ی بی واسطه از میانسالی است. این تجربیات در بسیاری از موارد، مشترکات و شباهت هایی با کهنسالی در ایران دارد و به نظر می رسد تقریبا در دنیای مدرن امروز، روابط میان فرزندان و والدین کهنسال، دچار چنین چالش هایی خواهد شد...