زندگی "گئورگی والنتینو ویچ پلخانف" طولانی نبود. او در 61 سالگی درگذشت، با این همه نقش مهمی در وقایع جنبش انقلابی قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم داشت. پلخانف پس از درک عمیق غنای تئوریک آموزش مارکسیستی، از ماتریالیسم پیکارجو، دفاع و آن را تبلیغ کرد و انطباق و کارآیی آن را در شرایط روسیه اثبات نمود. ضعف و محدودیت موضع تئوریک پلخانف در دوره‌ی منشویکی در این است که او از این تحکم آمرانه‌ی زمان تبعیت نکرده و در سطح مارکسیسم انترناسیونال دوم، با محدودیت‌ها و تخطی‌ها از دیالکتیک انقلابی، که مشخصه‌ی آن است، باقی می‌ماند. بهترین دستاوردهای جاودان پلخانف که در دفتر جنبش انقلابی روسیه و تاریخ مارکسیسم وارد شده‌اند عبارت‌اند از: آثار تئوریک و فعالیت‌های پراتیکی که در راستای ایجاد حزب انقلابی طبقه‌ی کارگر و دفاع از پایه‌های آن در برابر انقلاب ملاکی، بورژوایی و انحلال‌طلبان آشکا ر و پنهان داشته است. ویژگی برجسته‌ی فعالیت علمی پلخانف و محور اصلی خلاقیت او، احترام عمیق به میراث فرهنگ جهانی، سنن تفکر اجتماعی و فلسفی پیشرو و گرایش دایمی به استمرار پیشرفت فرهنگ جهانی بود. کتاب حاضر نگاهی است بر زندگی و اقدامات "گئورگی والنتینو ویچ پلخانف" ـ از پیش‌گامان نهضت مارکسیسم در روسیه ـ که به همراه سال‌شماری از فعالیت‌ها و وقایع برجسته‌ی زندگی وی به چاپ رسیده است.