کتاب پیش رو اثری است که به مطالعه ی سوژه های آلن تورن اختصاص دارد. جامعه شناسی آلن تورن را می توان جامعه شناسی سوژه نامید. شاید بتوان او را جامعه شناس فردا نیز دانست. در هر صورت خودش را جامعه شناسی می داند که از قرن گذشته خود را به آستانه ی قرن جدید رسانده است. او قرن جدید را صرفا گذر از یک سده به سده ی دیگری نمی داند. بلکه معتقد به گذار از یک جامعه به جامعه ای دیگر است. همان گونه که گذار جامعه ی کشاورزی و دینی به جامعه ی سیاسی و صنعتی یک تحول واقعی در عرصه های گوناگون زندگی است، اینک نیز چنین واقعه ی مهمی درحال رخ دادن است. تورن جامعه ی صنعتی یا مدرن را پایان یافته می داند، جامعه ای برپایه ی خردگرایی و راسیونالیسم خشک و سودمحور بنیان شده بود. جامعه ی تولیدبنیان گذشته، جای خود را به جامعه ای مصرف بن داده است. نهادهای میانجی و جامعه ی مدنی روبه افول و نبرد طبقاتی ناپدید می شود. نابرابری های کلانِ طبقاتیِ گذشته جای خود را به نابرابری های خرد و فردی می دهد. در جامعه ی صنعتی تولید پایه، کارگران قهرمانان آن روزگار بودند. احزاب سیاسی و سندیکاها، کارگردانان اصلی جنبش های سیاسی و اجتماعی روزگار پیشین بودند، اما با گذر از شکاف های اقتصادی و اجتماعی این نهادها کارویژه های پیشین خود را از دست داده اند. سوژه ی آلن تورن دیگر حاضر نیست به خاطر منافع کلان احزاب و نهادهای مدنی از خود بگذرد. سوژه ی امروز به جای بازیگری نقش های از پیش تعیین شده، در پی کارگردانی است. او می خواهد زموم امورش را خود به دست گیرد و میانجی های پیشین را برنمی تابد. در چنین جامعه ای دولت مفهوم دیگری می یابد. رابطه ی دولت و جامعه باید دگرگون شود. تاکنون جامعه در خدمت دولت بود و دولت های ملی به نام مفاهیمی فرااجتماعی حکم می راندند. اینک روزگاری است که دولت ها باید در خدمت جامعه باشند.