نمایشنامه ی گل رز و صلیب که یکی از تاثیرگذارترین و مهم ترین آثار بلوک است، بین سال های 1912 تا 1913 به نگارش درآمده و تاکنون در زمان ها و مکان های مختلفی روی صحنه رفته است. بلوک در این کتاب، شورش گروهی از مردم علیه حکومت مذهبی زمان خودشان را به تصویر می کشد. آن ها با حمایت پاپ جدید و خودخوانده، عقاید کلیسای حکومتی را بر نمی تابند و به جای کتاب دعا، رمان های نویسندگان روشنفکر را می خوانند. در این میان شوالیه ای به نام سرگردان با شعری که حاوی مضامینی فلسفی و افسانه ای ست، بانوی اول دربار را اسیر تفکرات خود کرده است، تا جایی که پزشک دربار او را مشکوک به بیماری مالیخولیا می داند. این شعر دربردارنده ی مفاهیمی چون شادی و رنج، بلبل، رز و صلیب است. نماد رز و صلیب الهام گرفته از جنبش رزیکلاسیسم در قرن پانزدهم میلادی است. آغاز قرن بیستم در فرهنگ روسیه دوره ای پرتب وتاب از جست وجوهای خلاقانه، ظهور جریان های نوین ادبی و شکل گیری گروه ها و محافل هنری بود. تمام این تنوع هنری در یک مفهوم مشترک، یعنی «مدرنیسم»، خلاصه می شود. الکساندر بلوک با اشعارش که بازتابی از اصول زیبایی شناختی سمبولیسم است؛ به رهبر معنوی این مکتب و الهام بخش بسیاری از شاعران سمبولیست تبدیل شد. اما این نبوغ از کجا نشئت گرفت؟ حوادث انقلاب اول روسیه و شروع جنگ جهانی اول، در 1914، نقطه ی عطفی در روحیه ی بلوک و کلام روسی است. به تدریج از سمبولیسم فاصله می گیرد، درحالی که اشعار اولیه اش سرشار از موسیقی و هارمونی هایی بود که نماد زیبایی و هماهنگی جهان بودند، پس از 19٠9، فضای شعری او دستخوش تحولی شگرف شد. جای این هارمونی ها را صدای ناهماهنگ و پرشور کاکوفونی های اجتماعی گرفت و در میان این آشوب، آهنگ های اندوه بار کولی وار سر بر آوردند که جان خواننده را می لرزاند. این دگرگونی ژرف در جهان بینی و هنر بلوک، به واسطه ی رخدادهای تلخ شخصی نیز تقویت شد؛ از جمله مرگ پدرش و فقدان فرزندِ نوزادِ همسرش، لیوبوف مندلیف. میراثی که پدر برای او به جا گذاشت، وضعیت مالی بلوک را بهبود بخشید و امکان سفر به خارج از کشور را برایش فراهم کرد. بلوک، در سفر خود به ایتالیا و خلق مجموعه ی گل های ایتالیایی، به این باور رسید که سمبولیسم دیگر پاسخی برای دغدغه های هنری و فکری اش ندارد. بلوک از شعر غنایی فاصله گرفت و توجه خود را به نمایشنامه نویسی و روزنامه نگاری معطوف کرد.