جومپا لاهیری، نویسنده ی بنگالی-آمریکایی در آخرین مجموعه داستان خود، تصویری عمیق و تأثیرگذار را از رُم ترسیم کرده است. لاهیری در قالب نُه داستان کوتاه زندگی شخصیت هایی را روایت کرده که برخی ایتالیایی هستند و بعضی مهاجر. این شخصیت ها همگی در رُم زندگی می کنند ولی هیچ وقت آنجا را خانه ی خود نمی دانند. رُم در این مجموعه هم یک کلان شهر است و هم بنایی به قدمت تاریخ، هم گذشته است و هم آینده، چندوجهی است و ماوراء طبیعی. رُم مکان وقوع اتفاقات این داستان ها نیست، قهرمان آن هاست. جومپا لاهیری این مجموعه داستان تحسین برانگیز و عمیق را ابتدا به زبان ایتالیایی نوشت و سپس به همراه تاد پورت نویتز برگردان آن به انگلیسی را انجام داد. داستان های این مجموعه فضایی شبیه به آثار رمان نویس شهیر ایتالیایی آلبرتو موراویا دارند که خود در رُم به دنیا آمد و در همان جا از دنیا رفت. همچنین در داستان پایانی، دانته آلگیری الهام بخش قهرمان داستان در سیر تکاملی او به سمت یک زندگی جدید است. «خانۀ پرنور» مجموعه ای درخشان از روایت هایی است که در جست وجوی معنای زندگی و هزینه ی مهاجرت و تبعید هستند. «تصویری شاعرانه از زندگی شهری با تمام رنگ هایش. داستان های رُم فقط درباره ی پیتزاها و پل ها و کلیساهای رم نیست، مجموعه روایت هایی است درباره ی درگیری پیچیده ی آدم ها با شهری پیچیده؛ شهری که هم دوستش دارند و هم از آن متنفرند .» مجله ی ووگ