(داستان های فرانسوی،قرن 21م);پدربزرگ از کتاب سفر به روسیه نفرت داشت و با این حال مجذوب آن شده بود. می گفت: «این فرانسوی ملعون بهترین مفسر روسیه است، چون در این جا دربار همیشه تنها راه رسیدن به قدرت و ثروت بوده است. تکیه بر احساسات مردم در روسیه به پشیزی نمی ارزد: در نهایت کسی پیروز می شود که پایه ی قدرتش همواره در دربار باشد. از همین رو، بهترین راه چاپلوسی است نه استعداد، سکوت است نه سخنوری. کوستین اشراف زاده های پترزبورگ را می دید که در زمستان بدون پالتو این سو و آن سو می رفتند تا تملق تزار را بگویند. و جانشان را هم بر سر این کار می گذاشتند. کافه ای وجود نداشت که در آن بنشینی و درباره ی روزنامه ها صحبت کنی و البته روزنامه ای هم در کار نبود. اخبار همیشه، بسته به این که چه کسی آن ها را نجواکنان بر زبان می آورد، تغییر می کردند. سرزمین دم فروبستگان، دیار زیبای خفته، شگفت انگیز اما بی جان، چرا که نفس آزادی را کم دارد، امروز هم مثل دیروز.»