«دوستی این نیست که مثل باد گاهی بیاد و گاهی نیاد. دوستی بایست مثل هوا باشه که همیشه اطراف دوست رو بگیره.» درحال راه رفتن در پیاده رو، فردی را می بینید که کنار دیوار نشسته و مشغول تعمیر قلب و چشم و مغز انسان است. بدون ذره ای تعجب، راه خود را ادامه می دهید. کمی دورتر به کیوسک روزنامه فروشی می رسید و برای خواندن تیتر روزنامه ها مقابل آن می ایستید. یکی از روزنامه ها در صفحه اول خود با حروفی درشت نوشته : «خوردن انسان، حق حیوانات است.» این هم هیچ حساسیتی در شما برنمی انگیزد. پس از آن همان طور که پیش می روید، گرمایی شدید احساس می کنید. چشم به آسمان می اندازید. ده خورشید در آسمان بالای سرتان جا خوش کرده اند و مشغول حرف زدن هستند. چنین صحنه ای هم برایتان عادی است. در نهایت به چاهی می رسید که اگر هر کس، ازجمله شما، به درونش نگاه کند می تواند خودِ واقعی اش را در آب آن ببیند… بله می شود جهان را به گونه ای دیگر تصور کرد. می توان واقعیت های جلو چشممان را کاملا کنار گذاشت و همه چیز را خارج از قاعده و قانونِ موجود دید. داستان های این مجموعه، چنین جهانی را به شما معرفی می کنند. بی شک نمی توان نامشان را سورئالیستی، اکسپرسیونیستی، جادویی و… گذاشت چراکه ویژگی آن ها با تعاریف و شاخص های حاکم بر این سبک ها، سازگاری چندانی ندارد؛ و البته که گاهی هم دارد. دنیای برآمده از این نوشته ها را می توان لابه لای آثار اسطوره ای و قصه های عامیانه ی مردم ایران و سرزمین های دیگر پیدا کرد که ژانرها و قالب های متنوع و خاص خود را دارند. خلاصه آنکه داستان های این مجموعه، دنیایی را به ما ارائه می دهند که فقط می توان یک نام بر آن گذاشت: «جور دیگر جهان.» محمد هاشم اکبریانی نویسنده، پژوهشگر، روزنامه نگار، شاعر و فعال فرهنگی ایرانی است. او بنیانگذار جایزه شعر خبرنگاران. سرپرست و سر ویراستار دو مجموعه تاریخ شفاهی ادبیات ایران و مجموعه تاریخ شفاهی نشر ایران است.