کتاب فضیلت های ناچیز نشر هرمس

در مرکز زندگی ما، مسئلۀ روابط انسانیِ ما قرار دارد. به محض اینکه از آن آگاه می شویم، یعنی به محض اینکه به عنوان مسئله ای روشن و نه همچون دردی مبهم، بر ما حضور می یابد، شروع به جستجوی اثراتش و بازسازی تاریخ بلند تمامی زندگانی مان می کنیم. در کودکی بیش از هر چیز چشمانی خیره به جهان بزرگ ترها داریم؛ تاریک و پر رمز و راز برایمان. این دنیا به نظرمان بی معنا می رسد. چون از کلماتی که بزرگ ترها بین خود مبادله می کنند هیچ سر در نمی آوریم. نه معنای تصمیمات و اعمال شان را می فهمیم و نه علت های تغییر خُلق و خشم های ناگهانی شان را. کلماتی را که بزرگ ترها بین خود رد و بدل می کنند نمی فهمیم و برای مان جذابیتی ندارند. حتی بی نهایت غمگین مان می کنند. اما تصمیمات شان دربارۀ جریان زندگی روزانه مان، دربارۀ بدخلقی هایی که ناهار و شام را زهر می کند، به هم کوبیدن ناگهانی در و انفجار صدا در شب، برای مان جالب است. فهمیده ایم که هر آن در پسِ تبادل کلمات آرام، می تواند طوفانی ناگهانی برپا شود. با سر و صدای به هم کوبیدن در و اشیای پرتاب شده. ما پریشان حال، کم ترین تغییرِ غیر عادی را در صداهایی که صحبت می کنند زیر نظر می گیریم. اتفاق می افتد که تنهاییم و غرق در یک بازی و ناگهان آن صداهای خشم آگین در خانه بلند می شود. بی اراده به بازی ادامه می دهیم. به فرو کردن سنگ ها و علف ها بر توده ای خاک تا تپه ای درست کنیم، اما در ضمن، آن تپه برای مان هیچ اهمیتی ندارد. احساس می کنیم مادامی که آرامش به خانه برنگشته است نمی توانیم شاد باشیم. درها به هم کوبیده می شود و ما از جا می جهیم. کلمات خشمگینانه از اتاقی به اتاق دیگر سرازیر می شود. کلماتی برای ما غیر قابل درک. نه سعی می کنیم درک شان کنیم و نه دلایل مبهمی که آن ها را باعث شده است کشف کنیم. به طور مغشوشی فکر می کنیم که باید به دلایل وحشتناکی مرتبط باشند.