جونگمین سی ساله، نویسنده ای جوان است که روزهای سختی را می گذراند. او خودش را در آپارتمانش زندانی می کند و با کسی حرف نمی زند. وقتی بالاخره از زندان شخصی اش به بیرون قدم می گذارد، به طور تصادفی سر از یک کارگاه سفالگری در می آورد. بوی خاک رس، نوری که از پنجره های پر از گل و گیاه عبور می کند، گربه ای دوست داشتنی و قهوه ی شگفت انگیزی که هنرجویان می نوشند، حواس پنجگانه ی جونگمین را بیدار می کنند و زخم های او بعد از چند ماه، برای اولین بار شروع به التیام یافتن می کنند. یون سومین در این جهانِ ماشین زده ی پرهیاهو، خوانندگان را به یک کارگاه سفالگری گرم و روشن دعوت می کند. کارگاه سفالگری سویو گواهی بر لذت کاهش سرعت در دنیایی سریع، و ادای احترامی به هنر سرامیک و قدرت دوستی است.