روزانه هزاران تصمیم می گیرید. بعضی بزرگ است و برخی کوچک. بعضی، مانند گزینش شغل، بسیار مهم است و برخی دیگر، مثل انتخاب صبحانه، اهمیت چندانی ندارد. در هر گزینش، فرایند تصمیم گیری تان باید به گونه ای باشد که نه تنها تصمیمتان را ارزشمندتر کند، بلکه کمک کند آن ها را دسته بندی کنید تا بدانید کدام بزرگ تر و کدام کوچک تر است. چرا فرایند تصمیم گیری باید درجه یک باشد؟ زیرا کیفیت زندگی تان را فقط دو عامل تعیین می کند: شانس و کیفیت تصمیم هایتان. و شما فقط یکی از این دو عامل را می توانید تعیین کنید. پر واضح است که شانس گوش به فرمان شما نیست. اینکه کِی و کجا به دنیا آمده اید و اینکه آیا رئیستان امروز حوصله دارد یا نه و اینکه درخواست پذیرشتان برای دانشگاه را کدام مأمور بررسی می کند، دست شما نیست. آنچه به واقع در کف شماست و می توانید بهبودش دهید، کیفیت تصمیم هایتان است. وقتی بهتر انتخاب می کنید، احتمال وقوع اتفاق های خوشایند را افزایش می دهید. اینکه نتوانیم بگوییم تصمیم درست وحسابی چه تصمیمی است، ممکن است پیامدهای ناگواری به بار بیاورد. گذشته از این، تصمیم گیری مهم ترین کاری است که در آن، فرمان در دست شماست و کمکتان می کند به هدف های خود برسید. این کتاب چارچوبی برای اندیشیدن به چگونگی بهبوددادن تصمیم هایتان مطرح می کند و مجموعه ابزارهایی را برای فعالیت در این چارچوب پیشنهاد می دهد. خب، [هر کاری ابزاری دارد] با چه چیزی می توان ابزاری کاربردی برای تصمیم گیری ساخت؟