پیتر براون در این کتاب دوره زمانی از حدود سال ۲۰۰ پس از میلاد تا سال ۱۰۰۰ میلادی را پوشش می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه مسیحیت از یک فرقه کوچک در منطقه روم شرقی به نیرویی غالب در حیات سیاسی و فرهنگی اروپا تبدیل شد. او بر این نکته تأکید دارد که مسیحی شدن اروپا یک فرآیند یکپارچه و از بالا به پایین نبوده، بلکه مجموعه‌ای از تعاملات پیچیده و متنوع در مناطق مختلف بوده است. براون این فرآیند را از طریق بررسی جهان‌های کوچک مسیحی در نواحی گوناگون، از جمله ایرلند، انگلستان، آلمان و فرانسه، و چگونگی انطباق مسیحیت با محیط‌ها و فرهنگ‌های محلی شرح می‌دهد. کتاب به نقش عوامل کلیدی در گسترش مسیحیت در اروپا اشاره می‌کند. از جمله این عوامل می‌توان به تغییر دین کنستانتین کبیر و تأثیر آن بر رسمیت یافتن مسیحیت در امپراتوری روم، ظهور و گسترش رهبانیت و نقش صومعه‌ها در حفظ و نشر دانش و فرهنگ مسیحی، و فعالیت‌های میسیونری مسیحیان در مناطق پاگان‌نشین شمال و شرق اروپا اشاره کرد.